Patutlah seminggu ni macam macam fikir..
Macam macam rasa...
Macam macam sangat jadi..
Ohh rupanya ini...
Tuhan,
Adakah aku salah?
Tuhan
Kenapa masih diberi rasa ini untuk aku?
Kenapa perlu aku untuk ini...
Tuhan..
Adakah ini ujian lagi buat aku?
Adakah ini alasannya kenapa kembali?
Tuhan,
Sejujurnya terlalu sakit untuk aku buka kembali hati...
Tapi atas alasan apa aku diberi rasa ini?
Ibu,
Apa salah shafiqa sampai macam ni?
Hari hari shafiqa doakan ibu kat sana...
Hari hari shafiqa doakan yang baik baik...
Kenapa perlu air mata tewas lagi untuk kali ni...
Sejujurnya benda paling aku takut adalah menangis.
Benda yang aku cuba sedaya mungkin...
Tapi tak tahu kenapa aku tewas malam ni..
Aku menangis...atas sebab aku sendiri tak tahu kenapa...
Tuhan...
Kenapa masih izinkan hati aku sekarang?
Hati menangislah semahu mu hari ini...
Supaya hari esok lebih baik.
Terima kasih atas hadiah terhebat ni..
01 ogos.... Di angka 6 ini aku tewas.
#tuhankumohonmatikanhatiuntukcinta